قله های تهران را بشناسید - وبلاگ عینک پرادا

به گزارش وبلاگ عینک پرادا، اگر از روزهای کرونایی کلافه شده اید و روز یا روزهای خالی در طی هفته یا آخر هفته دارید، یکی از برترین گزینه های انتخابی شما برای پر کردن روزهای خالی کوهنوردی باشد. البته برای این برنامه می توانید حتی از شهر خارج نشوید و قله های که راستا آن در شهر است را انتخاب کنید. اما از طرفی می توانید کمی از شهر خارج شده و یک روز خوب داشته باشید و بتوانید بقیه هفته را پر انرژی بگذرانید. در ادامه مطلب به معرفی چند قله در شهر تهران پرداخته ایم اما این نکته را بدانید که رفتن به این کوه ها احتیاج به آمادگی جسمانی و وسایل حداقلی کوه پیمایی دارد.

شاه نشین

قله شاه نشین دومین کوه از نظر بلندی بین کوه های تهران به ارتفاع 3885 متر است. این قله بر روی خط الراس اصلی توچال قرار گرفته است. شاه نشین به وسیله امام زاده داوود، شهرستانک، توچال، درکه و قله پلنگ چال قابل صعود است. در دسترس ترین جهت این قله به وسیله ایستگاه هفت تله کابین توچال است. پس از رسیدن به محل تله کابین با گردش به سمت چپ و قرارگیری در جهت جاده خاکی در مجاورت پیست به سمت غرب به یک گردنه کوچک خواهید رسید. با ادامه دادن این گردنه به سمت شرق و قرار گرفتن روی خط الارس پس از طی چند صد متر قله را صعود خواهید کرد.

سربازارک

قله سربازارک یکی از قله های تهران است که در سمت شرق قله شاه نشین و در امتداد خط الراس به ارتفاع 3840 متر است. می توانید با صعود قله شاه نشین به سمت این قله ادامه دهید. راه دیگر برای صعود به این قله هم به وسیله گردنه اشترگردن است. برای دستیابی به گردنه اشترگردن هم راههای چندی وجود دارد که یکی از این جهتها به وسیله درکه و پناهگاه پلنگ چال است.

سیاه بند

سیاه بند بعد از قله درآباد قرار گرفته است، پس از گذر از یک قسمت تیغه ای در پس از قله دارآباد حدود دو کیلومتر جلوتر می توان به قله سیاه بند به ارتفاع 3320 متر دست یافت. جهت صعود به قله در زمستان احتیاجمند دقت زیاد در عبور از قسمتهای تیغه ای است. جهت دیگر دسترسی به این قله هم از روستانی حاجی آباد و اوشان است.

لزون (پیازچال)

قله لزون به ارتفاع تقریبی 3500 متر، شامل لزون غربی و شرقی روی خط الراس اصلی توچال در بین قله دارآباد و توچال قرار گرفته اند. برترین جهت دسترسی به این قلل به وسیله اردوگاه کلکچال ، گردنه اسپیلت و سپس تراورس از پشت قله کلکچال به سمت گردنه پیازچال است. پس از دستیابی به گردنه پیازچال این جهت به وسیله جهتی به شیب نسبی زیاد به قله لزون خواهد رسید. تراورس پشت قله کلکچال در فصل زمستان به علت خطر بهمن امکان پذیر نیست.

اسپیلت

قله 3100 متری در شمال منطقه بندیخچال و بالای دیواره بند یخچال که این روزها گاها با اسم دیواره شروین هم خوانده می گردد. عمومی ترین جهت برای رفتن به قله اسپیلت جهت کلکچال است که از پارک جمشیدیه آغاز شده و با رسیدن به پناهگاه به سمت گردنه اسپیلت (گردنه کلک چال) ادامه پیدا می نماید. با رسیدن به گردنه کلک چال در سمت جنوب گردنه قله اسپیلت به شکل یک توده سنگی خودنمایی می نماید. جهتهای دیگر صعود به اسپیلت شامل گرده اسپیلت، دیواره شروین هستند که فنی تر بوده و احتیاج به دست به سنگ یا صعود چند طول طناب دارند.

کماچال

یکی دیگر از کوه های تهران با ارتفاع 3050 متر که از جهت ولنجک ، بام تهران قابلیت صعود دارد. دو جهت در اینجا برای صعود به قله موجود است. یک جهت از روی یال قله امتداد پیدا نموده و در نزدیکی پارکینگ ولنجک و جنب ایستگاه اتوبوس آغاز می گردد. جهت دیگر هم به وسیله جهت جاده خاکی تله کابین امتداد می یابد. در این جهت بعد از گذر از ایستگاه دو تله کابین و به سمت ایستگاه پنج بایست در نزدیکی قله از جاده خارج شده و قله را صعود نمایید.

دو شاخ

این کوه به ارتفاع 3040 متر در منطقه درکه قرار گرفته است. جهتهای صعود به دوشاخ شامل میدان درکه -کارا ، جاده فرحزاد و قله چین کلاغ می باشد. متداول ترین جهت صعود به دوشاخ هم جهت درکه-کارا است. پس از آغاز حرکت از میدان درکه و پیمایش تا دو راهی کارا، جهت به سمت چپ و آبشار کارا تغییر میکند. پس از ورود به این جهت می توان تا گردنه بین چین کلاغ و دوشاخ به پیش رفت و سپس روی گردنه با گردش به سمت راست، جهت صعود به قله دوشاخ را از بین سنگهای زیر قله ادامه داد.

بند عیش

قله ای بسیار زیبا و یکی دیگر از کوه های تهران به ارتفاع 2770 متر در شمال غرب شهر تهران می باشد که در شمال منطقه ها کن، شهران و حصارک کن واقع شده است. جهتهای دسترسی به بندعیش از این قرار است: جهت جنوبی از حصارک و دره دو چناران. جهت غرب از سولقان و سپس دره ای عمیق که در پایان به قله ختم میگردد. جهت شمالی از جاده امام زاده داود و دره منتهی به رندان میباشد. جهت شرقی و شمال شرقی شامل یک راه پاکوب است که از غرب امام زاده داود به سمت قله میرود. جهت جنوبی یا حصارک جهت اصلی صعود به قله است که دو راه دارد و بعد از طی مسافتی این دو راه به هم میرسند.